Johannes Eestermans en Johanna Eestermans - de Jong 19-08-1943 (Hulten)
28 juni 2025
Johannes Eestermans werd op 23 april 1920 geboren in Terheijden. Ten tijde van zijn overlijden woont hij in Dongen en is werkzaam als kapper. Johannes Wilhelmus Eestermans werd geboren als zoon van Gijsbertus Cornelis Eestermans en Wilhelmina Johanna Nootenboom. Hij is in 1942 getrouwd met Johanna de Jong, die op 19 januari 1912 werd geboren in Antwerpen. Tijdens het bombardement op Hulten fietsten zij samen in dat gebied en lieten zij het leven. Ze lieten een jonge baby achter, die op dat fatale moment veilig bij een oppas was.
Op 19 augustus 1943, tegen 19:00 uur, als iedereen in Hulten nog druk aan het werk is, gaat het luchtalarm. Een formatie van 22 viermotorige bommenwerpers komen met een wijde bocht vanuit het zuidoosten op het vliegveld af. Dan volgt een geluid van vallende bommen en hevige explosies.
Twintig minuten later komt een tweede formatie van 20 bommenwerpers aanvliegen en die werpen hun bommen op het vliegveld. Als de vliegtuigen voorbij zijn, is de ravage te zien; de scherfbommen van de eerste formatie vielen in een baan schuin door Hulten heen, vanaf de Gilzerbaan tot in het Broek toe. Brandende boerderijen, verwoeste huizen, dode en gewonden mensen, waarvan vele op de velden waar ze aan het werk waren.
De luchtbeschermingsdienst van Hulten krijgt na een oproep versterking van Rijen en Gilze, omdat deze het onmogelijk zelf aankon. Naast een groot aantal gewonden, waarvan velen voor het leven verminkt, kwamen bij dit bombardement totaal 26 personen om het leven. Zestien van deze slachtoffers kwamen uit Hulten, waarvan meerderen uit één gezin. Johannes en Johanna behoorden tot de slachtoffers die niet uit Hulten kwamen.
Bronnen: Regionaal Archief Tilburg, boek Heemkundekring Molenheide
Het Voormalig Verzet Dongen ontstaan in de Tweede Wereldoorlog, werd een doordacht, soms ingewikkeld systeem, een netwerk dat geheim moest blijven en waar vertrouwen in en op elkaar van allergrootst belang was. Zouden het allemaal sterke mensen zijn geweest? Nergens bang voor? Maar toch altijd met die spanning om ontdekt te worden? Verraden te worden? Toch ook zo moedig, wetend dat zij verschil zouden kunnen maken in de strijd tegen de vijand. Je moet daarvan overtuigd zijn geweest anders begin je er niet aan. Verzet, belangrijk als klein onderdeel van een groot netwerk dat de verzetsmensen zelf ook niet helemaal kenden. Steeds bezig met grote of kleine acties. Een onderwereld die voor veel Dongenaren pas na de bevrijding duidelijk werd. Januari 1943 het is een strenge winter Drie vrouwen komen samen in een schuurtje bij de bosrand. Het is tegen de avond en heel koud. Een kort welkom, een snel overleg. Er wordt even gevraagd naar kleine Frans en de situatie thuis. Gedoe met de kapotte kolenkachel. Hun opdracht wordt besproken, welke route de meest veilige is om de brieven met informatie over de vijand van Dongen naar Breda te krijgen. Aan het begin van de Lange Dreef bij Oosterhout zullen voor hen twee bekenden staan die de brieven verder brengen naar Breda. Januari 2026 eindelijk weer wat winter Heerlijk binnen, liggend op de bank relaxed kijkend naar een streamingsdienst. Het is er aangenaam door onze moderne race naar het liefst zelfvoorzienende energie. Verdomme, waarom is de Cola weer op? Zullen we gaan schaatsen? De baan van Dongen Ice is nog open en ze hebben er lekkere warme chocolademelk. Er is alleen wat koud water in de schuur. Thee zetten zou te lang duren met het oude petroleumkacheltje. De vrouwen bepalen welke twee de volgende nacht de route gaan lopen en wie er in de schuur achterblijft tot de opdracht is uitgevoerd. Ze bespreken nog één keer de route: via het Blik en de Nieuwe Baan van Breda lopen tot aan het kanaal. Je loopt daar beschut. Door de aanhoudende vrieskou is het kanaal dichtgevroren dus na elkaar over het ijs en dan de Duiventoren in. Langs de Woeste zee. Goed opletten, het is een open gebied. Dan door richting Oosterhout. Als alles duidelijk is gaan ze om de beurt naar huis. Tot morgen. Zullen we gaan sleeën in de Woeste Zee. Met de auto erheen en volop plezier. Wedstrijd: wie gaat het hardst? In hoog tempo roetsjen de sleetjes van de heuveltjes af. De kinderen krijsen van plezier. De Labradoedel is door het dolle heen als hij er achteraan rent. Echte winterpret. Op de afgesproken tijd, laat in de avond, verlaten de vrouwen hun eigen huis. Fransje huilt. Vader kijkt wanhopig. Moeder kijkt nog even om maar nu is er een andere taak. Vlug naar het schuurtje en dan door. De brieven zitten onder haar kleding verstopt. Ze spreken af om uit elkaar de route te lopen. Minder risicovol. De omstandigheden zijn slecht. Een ijzige wind. Dat maakt het moeilijker om de omgeving te observeren. Na de oversteek over het ijs van het kanaal wordt even op elkaar gewacht. Daarna in tempo door maar opgepast. Je weet niet wat je tegen kunt komen. Gelukkig treffen ze op de juiste tijd bij de Lange Dreef de twee mannen van het verzet uit Oosterhout. Nu snel terug. Na het sleeën wordt er nog lekker door het bos gelopen, het ziet er geweldig uit in de winterpracht. Terug bij de auto wordt besloten naar Oosterhout te gaan, langs de snoepfabriek tegenover de Lange Dreef en door naar de Mac. Waar je zin in hebt, het kan allemaal. 1943 – 2026 Een wereld van verschil: Oorlog vrede Angst geluk Bezetting vrijheid Al die mensen die actief waren in het verzet in Dongen, in Nederland, of je hun naam kent of niet, hebben door hun geheime samenwerking en acties mede gezorgd voor onze vrijheid. Daar past ons respect en dankbaarheid. Dat je hier mag staan en zeggen wat je denkt, je mening kunt geven, open de straat op kunt gaan. Maar hoe groot is die vrijheid? Durven wij ons nog uit te spreken over antisemitisme? Over haat tegen moslims? Hebben wij in het westen altijd gelijk? Durven wij de vragen te stellen als: Varen wij wel de juiste koers? Helpen wij de wereld echt vooruit? In veel landen bestaat er nog steeds een ondergronds verzet omdat daar geregeerd wordt door dictators die enkel door machtsmisbruik het volk laat lijden middels onderdrukking, armoede en honger. In een oud boek staat een tekst geschreven van Jesaja: “Smeed zwaarden om tot ploegscharen” Vertaalt naar nu: Hoe anders zou onze wereld eruit zien als al dat geld voor wapentuig, besteed zou worden aan de gewone wereldburgers die daar recht op hebben. Het is hun geld. Daarnaast is oorlog een verspilling van grondstoffen en een ongekende milieuramp. Maar als al dat geld werd uitgegeven aan voedsel, onderwijs en onderdak voor iedereen, zou geen verzet meer nodig zijn: Heel de wereld in vrede en vrijheid. Ons voormalig verzet zou trots zijn. Vooralsnog een utopie. Gerard Jansen Namens het Voormalig Verzet Dongen
Eind september vond de Vredesweek plaats en waren er activiteiten op verschillende locaties in Dongen. Hieronder vindt je een verslag en foto's van deze activiteiten.
Geallieerde militaire oorlogsslachtoffers, omgekomen in Dongen Sgt. William Hughes, 25-05-1944, 20 jaar Sgt. Raymond Gould, 25-05-1944, 22 jaar John Clarke, 25-05-1944, 25 jaar Sgt. Reginald Carvell, 25-05-1944, 20 jaar Sgt. Edward Oldroyd, 25-05-1944, 24 jaar Sgt. Thomas Colman, 25-05-1944, 23 jaar John Oakley, 25-05-1944, 22 jaar Sgt. Jack Spencer, 21-07-1944, 34 jaar Kenneth Mower, 27-10-1944, 24 jaar Lt. John Cousins, 28-10-1944, 21 jaar John Joseph Greenhough, 28-10-1944, 26 jaar Edward Cartwright, 28-10-1944, 23 jaar Cpl. Frederick Leslie Pepper, 29-10-1944, 26 jaar Maurice Goddard, 29-10-1944, 22 jaar Clifford Neal, 30-10-1944, 22 jaar Cornelis den Heijer, 03-11-1944, 20 jaar William Henry Hoult, 06-11-1944, 29 jaar Cpl. Kazimierz Tadeusz Kozula, 24 jaar Nederlandse militaire oorlogsslachtoffers, afkomstig uit Dongen of omgekomen in Dongen Hubertus Cornelis van Dongen, 12-05-1940, 29 jaar Cornelis Wilhelmus Kuen, 12-05-1940, 21 jaar Cornelis Franciscus van Dijck, 12-05-1940, 20 jaar Martinus Joseph van Dongen, 13-05-1940, 35 jaar Petrus Marcellis Houben, 02-12-1944, 21 jaar Johannes Franciscus de Jong, 02-12-1944, 18 jaar Johannes Antonius Joseph Leijten, 15-03-1945, 19 jaar
Burgerslachtoffers, afkomstig uit Dongen of omgekomen in Dongen Dionisius Wagener, 12-05-1940, 32 jaar Hendrika Koreman, 22-10-1940, 52 jaar Johannes van der Ven, 22-08-1941, 49 jaar Johannes Eestermans, 19-08-1943, 23 jaar Johanna Eestermans - de Jong, 19-08-1943, 31 jaar Harm Bremer, 10-09-1944, 34 jaar Roelofje Bremer, 10-09-1944, 7 jaar Margje Bremer, 10-09-1944, 3 jaar Jantina Prins, 10-09-1944, 8 jaar Henricus van der Ven, 22-10-1944, 14 jaar Stanislaus van Gils, 23-10-1944, 13 jaar Gerardus Haagh, 23-10-1944, 17 jaar Wilhelmus Snoeren, 23-10-1944, 21 jaar Hubertus van Reuterghem, 23-10-1944, 24 jaar Kees Jacobs, 25-10-1944, 22 jaar Nicolaas Aertse, 27-10-1944, 23 jaar Adriana van Gils, 28-10-1944, 19 jaar Johannes van den Broek, 29-10-1944, 11 jaar Johanna Botermans, 29-10-1944, 40 jaar Pieternella de Gier, 29-10-1944, 31 jaar Helena Kruijssen, 29-10-1944, 34 jaar Loes van Dal, 29-10-1944, 17 jaar Adrianus van Gorkum, 29-10-1944, 72 jaar Catharina de Leeuw, 29-10-1944, 52 jaar Petrus de Bruijn, 31-10-1944, 20 jaar Jan Clemens 07-11-1944, 20 jaar Jan Marcelissen 07-12-1944, 20 jaar Wilhelmus Schoormans, 09-12-1944, 22 jaar Nicolaas Jongeneelen, 12-12-1944, 20 jaar Adrianus Emmen, 11-01-1945, 28 jaar Hendricus Emmen, 11-01-1945, 23 jaar Leonardus Emmen, 11-01-1945, 21 jaar Catharina Emmen, 11-01-1945, 18 jaar Cornelius Emmen, 11-01-1945, 14 jaar Adrianus Poncin, 19-01-1945, 27 jaar Tini Suijs, 16-03-1945, 21 jaar Theo Raasen, 25-03-1945, 20 jaar Antonius van Wanrooij, 03-05-1945, 21 jaar Adrianus Looijmans, 31-05-1945, 44 jaar Martinus van den Heijkant, 08-07-1946, 24 jaar Gerardus van den Heijkant, 08-07-1946, 23 jaar
